RSS خبرهای آژانس هواپیمایی و مسافرتی آفتاب ساحل آبی

«شب پرستاره» ون‌گوگ شاید خیالی نباشد؛ راز ستاره‌ها بعد از ۱۳۷ سال فاش شد!

Saturday, 30 December 1899 10:25:55

گروهی از پژوهشگران کره جنوبی با شبیه‌سازی آسمان سال ۱۸۸۹، آرایش ستاره‌های تابلوی «شب پرستاره» را به خوشه‌ای واقعی مرتبط دانسته‌اند. بیش از یک قرن است که تابلوی «شب پرستاره» اثر وینسنت ون‌گوگ را تصویری از جهان ذهنی و تخیل هنرمند می‌دانند؛ اثری که شاید از منظره بیرون پنجره اتاقش در آسایشگاهی در فرانسه، طرح‌های قبلی و خاطراتش الهام گرفته باشد. بااین‌حال، به نقل از سی‌ان‌ان، پژوهشی تازه نشان می‌دهد که این نقاشی مشهور ممکن است ارتباط نزدیک‌تری با آسمان واقعی داشته باشد. گروهی از پژوهشگران کره جنوبی با بررسی آرایش ستاره‌ها در این اثر و شبیه‌سازی وضعیت آسمان در سال ۱۸۸۹، به این نتیجه رسیدند که چیدمان اجرام آسمانی در نقاشی با منظره‌ای در ساعات پیش از طلوع روز ۲۲ ژوئیه آن سال شباهت دارد. یافته‌های این پژوهش روز پنجشنبه در مجله علمی Scientific Reports منتشر شد. ستاره‌های نقاشی با کدام آسمان مطابقت دارند؟ در تابلوی «شب پرستاره»، آسمانی آبی با پیچ‌وتاب‌های سفید و روشن، ستاره‌های درخشان و هلال ماه بر فراز روستایی در دامنه تپه‌ها دیده می‌شود. درخت سرو بلند نیز بخش مهمی از ترکیب‌بندی نقاشی را شکل می‌دهد. پژوهشگران شرکت علوم فضایی SLLAB و دانشگاه کیونگ هی در سئول، ابتدا طرح دیگری از ون‌گوگ را بررسی کردند که به باور آن‌ها منظره تابلوی «شب پرستاره» را نشان می‌دهد. سپس محل احتمالی این منظره را در جنوب غربی آسایشگاه نزدیک سن‌رمی دو پرووانس در جنوب فرانسه مشخص کردند؛ جایی که ون‌گوگ در مدت اقامت ۱۲ماهه خود، این نقاشی رنگ‌روغن را خلق کرد. آن‌ها با استفاده از این موقعیت جغرافیایی، آسمان منطقه را در ساعات اولیه روز ۲۲ ژوئیه ۱۸۸۹ شبیه‌سازی کردند. نتیجه نشان داد که ماه و زهره در دو گوشه مقابل یکدیگر قرار داشتند: ماه در بخش بالایی سمت راست آسمان و زهره در پایین سمت چپ. خوشه ستاره‌ای قلائص نیز میان این دو دیده می‌شد. قلائص مجموعه‌ای از صدها ستاره در صورت فلکی ثور است. پنج ستاره درخشان این صورت فلکی را می‌توان با چشم غیرمسلح دید و آرایش آن‌ها شکلی شبیه حرف V انگلیسی ایجاد می‌کند. در نقاشی ون‌گوگ نیز ماه در گوشه بالایی سمت راست قرار دارد، زهره در بخش میانی سمت چپ دیده می‌شود و ستاره‌های دیگری فضای میان این دو را پر می‌کنند. پژوهشگران با مقایسه این آرایش‌ها، احتمال دادند که ون‌گوگ از موقعیت واقعی ستاره‌ها الهام گرفته باشد. روش علمی چگونه به مقایسه ستاره‌ها کمک کرد؟ البته هنرمندان لزوما اندازه و موقعیت اجرام آسمانی را مانند آنچه در آسمان دیده می‌شود، روی بوم بازنمایی نمی‌کنند. الیجاه جونگ‌هیون کیم، نویسنده اصلی پژوهش، توضیح داد که نقاش ممکن است یک خوشه ستاره‌ای را بزرگ‌تر، کوچک‌تر یا با زاویه‌ای متفاوت ترسیم کند. به همین دلیل، گروه پژوهشی از روشی آماری به نام «تحلیل شکل پروکروستس» استفاده کرد. این روش اختلاف‌های مربوط به موقعیت، اندازه و چرخش دو مجموعه نقطه را کنار می‌گذارد و شکل کلی آن‌ها را با یکدیگر مقایسه می‌کند. این مقایسه به پژوهشگران امکان داد پنج ستاره از آرایش مرکزی تابلوی «شب پرستاره» را با الگوی خوشه قلائص در آسمان آن شب تطبیق دهند. به گفته آن‌ها، جایگاه نسبی ستاره‌ها در نقاشی، ساختار اصلی این خوشه را حفظ کرده است؛ موضوعی که می‌تواند نشان دهد ون‌گوگ آرایش آسمان را از پایه نساخته، بلکه آن را با تغییراتی هنری روی بوم آورده است. پژوهشگران همین روش را برای تابلوی «کافه‌تراس در شب» ون‌گوگ، متعلق به سال ۱۸۸۸، نیز به کار بردند و میان آرایش ستاره‌های آن و الگوی مثلث تابستانی شباهت‌هایی یافتند. چرا تاریخ خلق نقاشی اهمیت دارد؟ موزه هنر مدرن نیویورک، محل نگهداری «شب پرستاره»، تاریخ خلق این اثر را به میانه ژوئن ۱۸۸۹ نسبت می‌دهد. این تاریخ تا حدی بر نامه‌ای استوار است که ون‌گوگ حدود ۱۸ ژوئن برای برادرش تئو نوشت. او در این نامه از نقاشی منظره‌ای با درختان زیتون و مطالعه تازه‌ای از آسمان پرستاره سخن گفت. بااین‌حال، پژوهشگران معتقدند وضعیت آسمان در آن تاریخ با برخی جزئیات نقاشی مطابقت ندارد. در حوالی ۱۹ ژوئن، ماه تقریبا کامل بود؛ درحالی‌که ون‌گوگ در تابلو هلالی رو به کاهش ترسیم کرده است. همچنین، نزدیکی این تاریخ به انقلاب تابستانی باعث می‌شد ستاره‌های چشمگیر چندانی پیش از طلوع در آسمان شرقی ظاهر نشوند. در مقابل، حدود ۲۲ ژوئیه، خوشه قلائص همراه با زهره از افق شرقی بالا می‌آمد و شکل ماه نیز به هلال نقاشی نزدیک‌تر بود. از نظر پژوهشگران، این هم‌زمانی احتمال می‌دهد که ون‌گوگ دست‌کم بخشی از آسمان تابلو را در اواخر ژوئیه مشاهده کرده باشد. بررسی‌های پیشین روی بوم نیز به این فرضیه کمک می‌کند. طبق این بررسی‌ها، ون‌گوگ برخی نقاط مربوط به ستاره‌ها را از ابتدا رنگ نکرد و پس از تکمیل بخش آبی آسمان، آن قسمت‌ها را پر کرد. پژوهشگران این موضوع را نشانه‌ای می‌دانند که هنرمند از پیش برای جایگاه ستاره‌ها برنامه داشته است. آیا بیماری ون‌گوگ با این تاریخ سازگار است؟ تاریخ پیشنهادی پژوهشگران پرسش دیگری را هم مطرح می‌کند: ون‌گوگ در آن زمان از نظر جسمی توانایی نقاشی‌کردن داشت؟ برخی روایت‌های تاریخی از وقوع یک حمله در میانه ژوئیه خبر می‌دهند که ممکن است ون‌گوگ را برای هفته‌ها از فعالیت بازداشته باشد. اگر این روایت درست باشد، مشاهده آسمان و نقاشی آن در اواخر همان ماه دشوار به نظر می‌رسد. اما گروه پژوهشی با بازبینی نامه‌های اصلی به زبان‌های فرانسوی و هلندی و بررسی گزارش‌های آب‌وهوایی آن دوره، احتمال داد که این حمله در اواخر ژوئیه رخ داده باشد و فقط یک یا دو روز طول کشیده باشد. یونگ‌شیانگ هوانگ، دانشیار مرکز هواشناسی دریایی و تغییرات اقلیمی دانشگاه شیامن چین که در این پژوهش مشارکت نداشت، آن را تلاشی جذاب برای کنار هم گذاشتن مدل‌سازی نجومی، داده‌های تاریخی آب‌وهوا و نامه‌های ون‌گوگ توصیف کرد. بااین‌حال، او تأکید کرد که تطبیق موقعیت اجرام آسمانی با یک نقاشی به‌تنهایی نمی‌تواند تاریخ دقیق خلق اثر را اثبات کند. چرا نمی‌توان «شب پرستاره» را عکسی از آسمان دانست؟ هوانگ یادآوری کرد که ون‌گوگ استاد پست‌امپرسیونیسم بود، نه دوربینی که آسمان را بدون تغییر ثبت کند. هنرمند ممکن است برای بیان احساسات یا رسیدن به ترکیب‌بندی دلخواه، شکل و جایگاه عناصر را تغییر دهد. بنابراین، حتی اگر آرایش ستاره‌ها با آسمان یک شب مشخص مطابقت داشته باشد، نمی‌توان نتیجه گرفت که تمام جزئیات نقاشی بازنمایی دقیقی از همان منظره هستند. اولریکا کوشنر، اخترشناس، هنرمند و پژوهشگر میان‌رشته‌ای هنر و علم که او نیز در این مطالعه نقشی نداشت، پژوهش را نوعی کارآگاهی علمی هیجان‌انگیز دانست. بااین‌حال، او پرسید آیا ممکن است ون‌گوگ آگاهانه شکل ماه را تغییر داده باشد، چون هلال را از ماه تقریبا کامل جذاب‌تر می‌دانست؟ کوشنر همچنین خاطرنشان کرد که اگر تاریخ خلق نقاشی تغییر کند، پژوهشگران باید برخی روایت‌های مربوط به وضعیت جسمی ون‌گوگ را نیز دوباره بررسی کنند. بااین‌حال، به گفته او، پژوهش تازه هنوز به پرسش اصلی پاسخ قطعی نمی‌دهد: آیا «شب پرستاره» بازتاب مشاهدات مستقیم هنرمند است یا آمیزه‌ای از مشاهده و تخیل؟ این مطالعه محدودیت‌هایی نیز دارد. گزارش‌های هواشناسی قرن نوزدهم هنوز از استانداردهای یکسانی پیروی نمی‌کردند و ممکن است دقت داده‌های امروزی را نداشته باشند. افزون بر این، تحلیل نجومی نمی‌تواند مشخص کند ون‌گوگ دقیقا چه زمانی نقاشی را آغاز کرد یا آیا پس از پایان کار دوباره بخش‌هایی از بوم را تغییر داد. کیم احتمال می‌دهد که ون‌گوگ ایده اصلی نقاشی را در ژوئن شکل داده و پس از مشاهده آسمان در ۲۲ ژوئیه آن را تکمیل کرده باشد. او همچنین احتمال می‌دهد هنرمند اثری را که نیمه‌تمام مانده بود، در مدت کوتاهی به پایان رسانده باشد؛ فرضیه‌ای که به گفته او با وجود بخش‌هایی از بوم که رنگی روی آن‌ها دیده نمی‌شود، سازگار است. برای مشخص‌شدن زمان خلق «شب پرستاره»، پژوهشگران به اسناد بیشتری نیاز دارند؛ از جمله گزارش‌های هواشناسی تاریخی فرانسه و نامه‌های احتمالی ون‌گوگ به دیگر نقاشان. تا آن زمان، تطبیق ستاره‌های نقاشی با آسمان سال ۱۸۸۹ سرنخی جذاب باقی می‌ماند، نه مدرکی قطعی درباره زمان و شیوه خلق یکی از مشهورترین آثار هنری جهان.

کشف موزاییک‌های باستانی در ترکیه؛ راز بنایی عظیم از دوران روم و بیزانس

Saturday, 30 December 1899 10:20:29

کاوش‌های باستان‌شناسی در مرکز ترکیه، موزاییک‌ها و بقایای معماری تازه‌ای از دوران امپراتوری روم و بیزانس اولیه را آشکار کرده است. به نقل از هریتیج دیلی، باستان‌شناسان در جریان کاوش‌های محوطه‌ای تاریخی در مرکز ترکیه، کف‌پوش‌های موزاییکی و بقایای معماری تازه‌ای را کشف کرده‌اند که به دوره امپراتوری روم و بیزانس اولیه تعلق دارند. این محوطه در منطقه اورنشهر، از توابع اینجه‌سو در استان قیصریه، قرار دارد و بخش‌هایی از یک مجموعه باستانی گسترده را در خود جای داده است که قرن‌ها زیر خاک پنهان مانده بود. مقام‌های محلی این مجموعه را بزرگ‌ترین سازه موزاییکی شناخته‌شده در آناتولی مرکزی توصیف می‌کنند. کاوش‌ها همچنان ادامه دارند و باستان‌شناسان می‌کوشند وسعت محوطه، کاربری بخش‌های مختلف آن و روند شکل‌گیری و گسترش این مجموعه را مشخص کنند. بقایای معماری از دوران روم و بیزانس اولیه کاوش‌های اورنشهر تاکنون بخش‌هایی از کف‌پوش‌های موزاییکی و سازه‌های معماری متعلق به دوران امپراتوری روم و دوره بیزانس اولیه را آشکار کرده‌اند. شواهد به‌دست‌آمده نشان می‌دهند که این مجموعه در چند مرحله ساخته شده و در دوره‌های مختلف مورد استفاده قرار گرفته است. منطقه آناتولی مرکزی در دوران باستان موقعیت جغرافیایی مهمی داشت و مسیرهای ارتباطی میان سکونتگاه‌های گوناگون از آن می‌گذشتند. بقایای تازه به‌دست‌آمده می‌توانند اطلاعات بیشتری درباره معماری، هنر موزاییک‌کاری و تحولات سکونت در این منطقه در اختیار پژوهشگران قرار دهند. بزرگ‌ترین سازه موزاییکی شناخته‌شده در آناتولی مرکزی مقام‌های محلی به‌دلیل اهمیت تاریخی و فرهنگی محوطه اورنشهر، آن را در شمار محوطه‌های باستان‌شناختی ثبت کرده‌اند. به گفته آن‌ها، این مجموعه بزرگ‌ترین سازه موزاییکی شناخته‌شده در آناتولی مرکزی به شمار می‌رود. کف‌پوش‌های باقی‌مانده، نمونه‌هایی ارزشمند از مهارت موزاییک‌کاران و سنت‌های معماری منطقه در دوران باستان متأخر هستند. بااین‌حال، هنوز مشخص نیست تمام بخش‌های مجموعه چه کاربری‌ای داشته‌اند و ارتباط میان سازه‌های مختلف چگونه بوده است. باستان‌شناسان در ادامه کاوش‌ها تلاش می‌کنند محدوده کامل مجموعه را مشخص کنند و دریابند که این مکان در دوره‌های مختلف چگونه گسترش یافته است. بررسی ارتباط آن با سکونتگاه‌های اطراف نیز می‌تواند به درک بهتر جایگاه این مجموعه در تاریخ منطقه کمک کند. برنامه‌هایی برای حفاظت از موزاییک‌ها شهرداری کلان‌شهر قیصریه با وزارت فرهنگ و گردشگری ترکیه برای حفاظت از بقایای تازه کشف‌شده همکاری می‌کند. یکی از برنامه‌های مطرح‌شده، ساخت پوششی بر فراز محوطه کاوش است تا موزاییک‌ها و بخش‌های معماری در برابر عوامل محیطی و آسیب‌های ناشی از قرارگرفتن در فضای باز محافظت شوند. مسئولان همچنین در حال بررسی راه‌هایی برای فراهم‌کردن امکان بازدید عمومی از محوطه هستند؛ به‌گونه‌ای که رفت‌وآمد بازدیدکنندگان به بقایای تاریخی آسیب نزند و حفاظت بلندمدت از آن‌ها امکان‌پذیر باشد. این برنامه‌ها بخشی از تلاش‌های گسترده‌تر برای توسعه گردشگری فرهنگی و معرفی میراث باستان‌شناختی استان قیصریه هستند. لایه‌های تاریخی قیصریه استان قیصریه در بخش مرکزی آناتولی قرار دارد و در طول هزاران سال، محل سکونت فرهنگ‌ها و تمدن‌های گوناگون بوده است. آثار تاریخی منطقه به دوره‌هایی از جمله تمدن هیتی، امپراتوری روم، بیزانس و سلجوقیان مربوط می‌شوند. کشفیات اورنشهر به شناخت این پیشینه تاریخی کمک می‌کنند و نشان می‌دهند که خارج از محوطه‌های باستانی شناخته‌شده‌تر نیز آثار ارزشمندی وجود دارد که هنوز بخش زیادی از آن‌ها زیر خاک باقی مانده‌اند. شهردار قیصریه از باستان‌شناسان، متخصصان حفاظت و ساکنان محلی که در این پروژه مشارکت دارند، قدردانی کرده و بر ضرورت نگهداری از آثار تاریخی برای نسل‌های آینده تأکید کرده است. کاوش‌ها در اورنشهر همچنان ادامه دارند و احتمال دارد با بررسی بخش‌های دست‌نخورده محوطه، موزاییک‌ها و سازه‌های معماری بیشتری آشکار شوند. یافته‌های آینده می‌توانند تصویر دقیق‌تری از زندگی در دوران روم و بیزانس اولیه و ابعاد سکونتگاه باستانی زیر شهر امروزی اینجه‌سو ارائه دهند.

بازآفرینی یک بنای تاریخی؛ موزه‌ای که معماری‌اش بخشی از روایت فرهنگ است

Saturday, 30 December 1899 09:56:10

مجموعه‌ای تاریخی با ریشه در قرن هفدهم، در طرح بازسازی موزه فرهنگ باسک در بیلبائو با سازمان‌دهی تازه و استفاده از مصالح سنتی احیا می‌شود. موزه فرهنگ باسک در شهر بیلبائو اسپانیا، در مجموعه‌ای تاریخی با پیشینه‌ای متعلق به قرن هفدهم قرار دارد. طرح بازسازی این مجموعه، فراتر از مرمت ساختمان‌ها پیش می‌رود و با بازآرایی فضاها، ایجاد ارتباط میان بخش‌های مختلف و استفاده از مصالحی مانند سنگ، چوب و فولاد، معماری را به بخشی از روایت فرهنگ باسک تبدیل می‌کند. هدف پروژه، حفظ هویت تاریخی مجموعه و هماهنگ‌کردن آن با نیازهای امروزی یک موزه عمومی است. (ArchDaily) از مدرسه یسوعی‌ها تا موزه فرهنگ باسک ریشه‌های مجموعه ساختمانی موزه به سال ۱۶۰۰ بازمی‌گردد؛ زمانی که نخستین مدرسه یسوعی‌ها در بیلبائو شکل گرفت. این مجموعه در طول قرن‌ها تغییرات بسیاری را تجربه کرد و برای کاربری‌های مختلف توسعه یافت. در سال ۱۷۱۱، بخشی از ساختمان به آسایشگاه اختصاص پیدا کرد و در دهه‌های بعد، ساخت طبقه سوم مدرسه شهری، ایجاد موزه باستان‌شناسی و مردم‌شناسی باسک در سال ۱۹۱۴ و استفاده از بخش‌هایی از مجموعه به‌عنوان دادگاه شهری، شکل بنا را تغییر دادند. در دهه‌های بعد نیز عملیات مرمت و بازسازی ادامه یافت. مرمت صومعه مجموعه در سال ۱۹۷۶، بازسازی ساختمان میدان اونامونو در سال‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۸۶ و نصب سقف شیشه‌ای روی حیاط مرکزی در سال ۲۰۱۸ از جمله این اقدامات بودند. در سال ۲۰۲۰ نیز با خرید ساختمان خیابان کورتسه، روند آماده‌سازی طرح نهایی بازسازی آغاز شد. تغییرات پیاپی، درک ساختار اصلی مجموعه را دشوار کرده بود. مشکلات سازمان‌دهی فضاها و نارسایی‌های سازه‌ای و ساختمانی نیز بر پیچیدگی کار می‌افزودند. پروژه جدید با هدف بازگرداندن نظم تاریخی مجموعه و تطبیق آن با نیازهای موزه شکل گرفت. پنج بخش ساختمانی با پنج کارکرد متفاوت طرح بازسازی را دفتر معماری VAILLO + ARCHITECTS تهیه کرده است. معماران برای ایجاد انسجام در مجموعه، ساختار پنج بخش اصلی را بازآرایی کرده‌اند و میان آن‌ها ارتباط‌های تازه‌ای متناسب با کارکرد موزه به وجود آورده‌اند. این سازمان‌دهی از نقشه‌ای متعلق به سال ۱۸۶۷ الهام می‌گیرد؛ زمانی که مجموعه به‌عنوان خانه سلطنتی خیریه فعالیت می‌کرد. در طرح جدید، هر بخش وظیفه مشخصی دارد. ساختمان ورودی اصلی به امور اداری و مدیریتی اختصاص یافته است. صومعه مجموعه محل نمایش دائمی آثار خواهد بود و ساختمان میدان اونامونو گالری‌های نمایشگاه موقت و مخزن قابل‌دسترسی آثار را در خود جای می‌دهد. ساختمان قدیمی آسایشگاه نیز روایت کلی فرهنگ باسک را از طریق فضاهای موضوعی و نمایشگاه‌های غوطه‌ورکننده ارائه می‌کند. بخش اصلی مسیرهای رفت‌وآمد هم کارکرد پیشین خود را حفظ می‌کند. هم‌تراز کردن بخش‌های مختلف با ترازهای اصلی کف صومعه و بازگرداندن نظم فضایی تاریخی، به بازدیدکنندگان کمک می‌کند مجموعه را به‌صورت یکپارچه‌تر درک کنند. کپی لینک نمای یکپارچه با اندود آهکی یکی از اهداف اصلی پروژه، ایجاد هماهنگی بصری میان ساختمان‌هایی است که در دوره‌های مختلف ساخته یا تغییر داده شده‌اند. معماران برای دستیابی به این هدف، استفاده از اندود ملات آهکی را برای سطوح داخلی و نماها در نظر گرفته‌اند. این انتخاب به شیوه سنتی پرداخت چنین بناهایی اشاره دارد؛ روشی که در آن معمولا بخش عمده سطوح پوشیده می‌شد و سنگ نمایان را برای نماها و عناصر مهم معماری نگه می‌داشتند. پرداخت آهکی، ضمن ایجاد ظاهری آرام و خنثی، به پیوند بصری میان بخش‌های مختلف مجموعه کمک می‌کند. طرح بازسازی در عین حفظ ویژگی‌های تاریخی بنا، تلاش می‌کند آن را با هویت یک نهاد فرهنگی عمومی هماهنگ کند. معماران برای رسیدن به این هدف، رویکردی کلاسیک و کم‌پیرایه را در نظر گرفته‌اند که از سنت معماری رومی تأثیر می‌گیرد. کپی لینک معماری با استعاره درختی زنده در طرح موزه، میان معماری ساختمان و محتوای مردم‌شناختی نمایشگاه‌ها ارتباطی مفهومی شکل می‌گیرد. برنامه موزه‌شناسی از تعبیر «aretz bizia» به معنای «درخت زنده» الهام می‌گیرد؛ استعاره‌ای برای نمایش فرهنگ باسک به‌عنوان موجودیتی زنده و در حال رشد. این ایده در سازمان‌دهی فضایی یکی از ساختمان‌های طولی مجموعه نیز دیده می‌شود. حجم اصلی بنا مانند تنه‌ای چوبی و سبک در نظر گرفته شده و خرپاهای چوبی سقف، نقش تاج درخت را تداعی می‌کنند. این ساختار به شیوه ساخت خانه‌های سنتی باسک، موسوم به «باسری»، و همچنین سنت کشتی‌سازی تاریخی این منطقه اشاره دارد. در این رویکرد، عناصر سازه‌ای تنها نقش فنی ندارند؛ آن‌ها به ابزاری برای انتقال معنا تبدیل می‌شوند. بازدیدکننده می‌تواند از طریق شکل و جنس مصالح، بخشی از مفاهیم فرهنگی موردنظر موزه را درک کند. کپی لینک سنگ، چوب و فولاد؛ مصالحی با معنای فرهنگی پروژه با استفاده از مصالحی که در معماری و فرهنگ باسک جایگاه دارند، میان فضای نمایشگاه و هویت منطقه ارتباط برقرار می‌کند. سنگ، چوب و فولاد در کنار یکدیگر فضایی آرام و هماهنگ می‌سازند و در عین حال، هرکدام نقش مشخصی در بیان ایده معماری دارند. در این مجموعه، فولاد سیاه برای مشخص‌کردن مسیرهای فضایی و ارتباطات نمایشگاهی به کار می‌رود؛ در مقابل، چوب به استعاره درخت و اجزای آن، از ریشه تا تنه و تاج، اشاره دارد. به این ترتیب، مصالح علاوه بر کاربرد سازه‌ای و اجرایی، به بخشی از زبان بصری موزه تبدیل می‌شوند. طرح بازسازی موزه فرهنگ باسک می‌کوشد گذشته تاریخی ساختمان را حفظ کند و در عین حال، تجربه‌ای منسجم‌تر برای بازدیدکنندگان بسازد. در این پروژه، معماری صرفا ظرفی برای نگهداری آثار نیست؛ بلکه خود به بخشی از روایت فرهنگ، تاریخ و شیوه زندگی مردم باسک تبدیل می‌شود.

بازگشت جمعه‌بازار پروانه به مرکز شهر؛ پاتوق جدید کجاست؟

Saturday, 30 December 1899 11:24:23

جمعه‌بازار هنری پروانه پس از دوره‌ای فعالیت در اراضی عباس‌آباد، به مرکز تهران و تقاطع خیابان‌های حافظ و کریمخان بازگشت. جمعه‌بازار هنری پروانه پس از سال‌ها دوری از هسته مرکزی تهران، موقعیت جغرافیایی جدیدی پیدا کرد و از هفته جاری به قلب پایتخت بازگشت. فعالان صنایع‌دستی، علاقه‌مندان به عتیقه‌جات و خریداران آثار هنری زین‌پس می‌توانند جمعه‌ها در موقعیت شهری متفاوتی گرد هم بیایند. برنامه‌ریزی‌های تازه نشان می‌دهد پارکینگ واقع در تقاطع خیابان‌های حافظ و کریمخان میزبان غرفه‌داران و بازدیدکنندگان این رویداد هنری است. بازارچه پروانه سال‌ها در پارکینگ پروانه خیابان جمهوری هویت شهری ویژه خود را شکل داده بود، اما به باغ هنر در اراضی عباس‌آباد منتقل شد. لایک کوچ موقت به تپه‌های عباس‌آباد با هدف حفظ پیوستگی فعالیت هنرمندان انجام گرفت، اما بازگشت به مرکز شهر دسترسی شهروندان و گردشگران شهری را تسهیل می‌کند. غرفه‌داران با برپایی بخش‌های گوناگونِ صنایع‌دستی، آثار دست‌ساز، زیورآلات و اشیای قدیمی، پذیرای خریداران خواهند بود.

نمایش آنلاین هزار شاهکار هنری؛ موزه هنرهای معاصر تهران آثار گنجینه را نمایان کرد

Saturday, 30 December 1899 09:41:13

امکان بازدید آنلاین از حدود هزار اثر گنجینه‌ی موزه هنرهای معاصر تهران هم‌زمان با راه‌اندازی دوباره‌ وب‌سایت رسمی فراهم شد. وب‌سایت رسمی موزه هنرهای معاصر تهران در آستانه‌ پنجاهمین سال فعالیت این مجموعه، امکان بازدید آنلاین از حدود هزار اثر از گنجینه‌ کم‌نظیر خود را برای مخاطبان در سراسر جهان در دسترس قرار داد. اقدام اخیر با هدف شفاف‌سازی و تسهیل دسترسی پژوهشگران و گردشگران به شاهکارهای هنری ایران و جهان صورت می‌گیرد. موزه هنرهای معاصر تهران همواره یکی از ارزشمندترین مجموعه‌های هنری مدرن در خاورمیانه را در اختیار دارد، اما محدودیت‌های نمایش فیزیکی باعث دور ماندن بخش عمده آثار از دید همگان شده بود. اکنون با از سرگیری فعالیت تارنمای رسمی موزه به نشانی www.tmoca.com، فرآیند انتشار تدریجی شناسنامه‌ تصویری آثار آغاز شده است. رضا دبیری‌نژاد، رئیس موزه هنرهای معاصر تهران، گفت: «سال‌هاست یکی از ماموریت‌های موزه‌ها، در دسترس عموم قرار دادن گنجینه‌ها و میراث آن‌ها با استفاده از ابزارهای مختلف است تا علاقه‌مندان بتوانند با این آثار آشنا شوند.گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران همواره برای علاقه‌مندان فرهنگ و هنر جذاب بوده است و نبود نمایش دائمی آثار، گاه سبب طرح پرسش‌ها و ابهاماتی شده است. از این‌رو، بر آن شدیم تا در راستای شفافیت، گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران را به‌تدریج به شکل آنلاین در معرض دید علاقه‌مندان قرار دهیم.» رئیس موزه هنرهای معاصر تهران، گفت: «در آستانه ورود موزه به پنجاه‌سالگی، حدود هزار اثر از آثار مجموعه موزه روی وب‌سایت رسمی قرار گرفته است و طی هفته‌های آینده، سایر آثار نیز به‌تدریج در دسترس علاقه‌مندان قرار خواهند گرفت و اطلاعات آن‌ها تکمیل خواهد شد. نمایش آنلاین آثار فرصتی است تا با مشارکت علاقه‌مندان و متخصصان، اطلاعات مربوط به آثار را دقیق‌تر و کامل‌تر کنیم.» برنامه‌های توسعه‌ دسترسی به گنجینه‌ موزه تنها به بستر مجازی محدود نمی‌شود و ایجاد نمایشگاه دائمی فیزیکی نیز در دستور کار قرار دارد. دبیری‌نژاد گفت: «موزه بر آن است تا در آینده نزدیک، با ایجاد بخش نمایشگاهی دائمی، امکان نمایش پیوسته آثار منتخب و شاخص موزه را برای گردشگران و علاقه‌مندان فراهم آورد.»

رشد ناگهانی بلندترین قله اروپا؛ مون بلان دو متر بلندتر شد!

Saturday, 30 December 1899 13:47:50

اندازه‌گیری‌های جدید نشان می‌دهد ارتفاع مون‌بلان به ۴۸۰۷٫۴۷ متر رسیده است؛ افزایشی که دانشمندان آن را به تغییر ضخامت برف و یخ نسبت می‌دهند. به نقل از یورونیوز، ارتفاع مون‌بلان، بلندترین قله اروپای غربی، در اندازه‌گیری‌های تازه به ۴۸۰۷٫۴۷ متر از سطح دریا رسیده است؛ رقمی که نسبت به سال ۲۰۲۳ افزایش ۱٫۸۸ متری را نشان می‌دهد. کارشناسان دلیل این تغییر را نه رشد خود کوه، بلکه نوسان ضخامت لایه برف و یخی می‌دانند که قله را می‌پوشاند. متخصصان اتاق نقشه‌برداران دپارتمان اوت‌ساووآ فرانسه، اندازه‌گیری‌های جدید را در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۶ انجام دادند. این نهاد در منطقه‌ای فعالیت می‌کند که بخشی از مون‌بلان، کوهستان مشترک میان فرانسه و ایتالیا، در آن قرار دارد. کارشناسان روز چهارشنبه، ۱۴ اکتبر، نتایج را در شهر سن‌ژروه-مون‌بلان در بخش فرانسوی این رشته‌کوه اعلام کردند. داده‌ها نشان می‌دهند ارتفاع قله طی سه سال ۱٫۸۸ متر افزایش یافته است؛ تغییری که روند کاهشی سال‌های پیش از آن را معکوس می‌کند. ژان دِ گاره، رئیس اتاق نقشه‌برداران، هنگام معرفی نتایج یادآوری کرد که قله مون‌بلان همواره در حال تغییر است. چرا ارتفاع مون بلان تغییر می‌کند؟ افزایش ارتفاع مون‌بلان به معنای رشد خود کوه نیست. لایه برف و یخی که بالای قله را می‌پوشاند، ضخامت ثابتی ندارد و همین موضوع باعث می‌شود ارتفاع اندازه‌گیری‌شده در دوره‌های مختلف تغییر کند. تجمع و جابه‌جایی برف به عوامل مختلفی بستگی دارد؛ از جمله شدت و جهت باد، میزان بارش، دما، تابش خورشید و شرایط جوی هر فصل. این عوامل مقدار برف و یخ انباشته‌شده در قله را تغییر می‌دهند و در نتیجه، ارتفاع ثبت‌شده نیز ثابت نمی‌ماند. به همین دلیل، گروه‌های کارشناسی در بازه‌های زمانی مشخص ارتفاع مون‌بلان را دوباره اندازه‌گیری می‌کنند و هر بار ممکن است به عدد متفاوتی برسند. بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰، اندازه‌گیری‌ها بارها ارتفاعی در حدود ۴۸۱۰ متر را نشان دادند؛ اما پس از آن، روندی تدریجی از کاهش ارتفاع شکل گرفت. مون‌بلان در سال ۲۰۲۱ به ارتفاع ۴۸۰۷٫۸۱ متر رسید و در سال ۲۰۲۳ ارتفاع آن به ۴۸۰۵٫۵۹ متر کاهش یافت؛ رقمی که کمترین مقدار ثبت‌شده در سال‌های اخیر بود. اندازه‌گیری سال ۲۰۲۶ بار دیگر ارتفاع قله را به بیش از ۴۸۰۷ متر رسانده است. مقایسه داده‌های تاریخی نیز نشان می‌دهد ارتفاع فعلی مون‌بلان حدود ۲۷ سانتی‌متر بیشتر از رقمی است که در سال ۱۸۹۴ برای آن ثبت کردند. اندازه‌گیری مون‌بلان چه اهمیتی دارد؟ اندازه‌گیری‌های دوره‌ای مون‌بلان فقط برای تعیین ارتفاع بلندترین قله اروپای غربی اهمیت ندارند؛ این داده‌ها به کارشناسان کمک می‌کنند تغییرات شرایط جوی و اقلیمی را در محیط کوهستانی آلپ بهتر بررسی کنند. نوسان ضخامت برف و یخ اطلاعاتی درباره تأثیر باد، بارش، دما و دیگر عوامل محیطی در اختیار پژوهشگران قرار می‌دهد. البته تغییر ارتفاع به‌تنهایی نمی‌تواند وضعیت اقلیمی منطقه را مشخص کند و کارشناسان برای بررسی دقیق‌تر به داده‌های بلندمدت و شاخص‌های دیگر نیز نیاز دارند. اندازه‌گیری تازه نشان می‌دهد مون‌بلان همچنان قله‌ای با ارتفاع متغیر است؛ کوهی که حتی در فاصله چند سال می‌تواند ده‌ها سانتی‌متر یا بیش از یک متر بلندتر یا کوتاه‌تر به نظر برسد، بی‌آنکه خود ساختار کوه چنین تغییری کرده باشد.

پراگ به‌عنوان مقرون‌به‌صرفه‌ترین مقصد گردشگری جهان انتخاب شد

Saturday, 30 December 1899 10:37:33

پراگ با هتل‌های مقرون‌به‌صرفه، حمل‌ونقل عمومی ارزان و جاذبه‌های تاریخی، در رتبه نخست مقاصد گردشگری جهان از نظر ارزش سفر قرار گرفت. پیدا کردن بلیط هواپیمای ارزان لزوما به معنای داشتن سفری کم‌هزینه نیست. هزینه اقامت در هتل، غذا، بازدید از جاذبه‌های گردشگری و رفت‌وآمد در شهر می‌تواند بودجه سفر را به‌سرعت افزایش دهد. بااین‌حال، یک رتبه‌بندی جدید نشان می‌دهد که پراگ، پایتخت جمهوری چک، از نظر تناسب هزینه‌ها با امکانات و تجربه سفر، یکی از بهترین مقصدهای گردشگری جهان محسوب می‌شود. به نقل از Travel + Leisure، شرکت اجاره اقامتگاه ایبیزا سامر ویلاز (Ibiza Summer Villas) در بررسی جدید خود، پراگ را به‌عنوان مقصد گردشگری با بهترین ارزش سفر در تابستان ۲۰۲۶ معرفی کرده است. این شهر به‌دلیل قیمت مناسب هتل‌ها، هزینه قابل‌قبول غذا و حمل‌ونقل عمومی و امتیاز بالای جاذبه‌های گردشگری توانسته است در جایگاه نخست قرار بگیرد. هزینه اقامت و غذا در پراگ چقدر است؟ براساس این بررسی، میانگین قیمت هر شب اقامت در هتل‌های سه‌ستاره پراگ کمتر از ۱۵۰ دلار است. بلیط یک‌طرفه حمل‌ونقل عمومی نیز کمی بیشتر از ۲ دلار هزینه دارد. این ارقام در کنار دسترسی به جاذبه‌های تاریخی، پراگ را به گزینه‌ای جذاب برای مسافرانی تبدیل می‌کنند که می‌خواهند هزینه‌های سفر را مدیریت کنند. میانگین هزینه یک وعده غذا برای دو نفر در رستوران‌های شهر حدود ۶۵ دلار برآورد شده است. رستوران‌های پراگ نیز به‌طور میانگین امتیاز ۴٫۶ از ۵ را دریافت کرده‌اند. جاذبه‌های گردشگری این شهر هم میانگین امتیاز ۴٫۳ را به دست آورده‌اند. بخشی از دیدنی‌های شناخته‌شده پراگ، از جمله پل چارلز، قلعه پراگ و ساعت نجومی قرون‌وسطایی، رایگان یا با هزینه‌ای اندک قابل بازدید هستند. ترکیب این جاذبه‌های تاریخی با امکانات شهری، تجربه‌ای متنوع را برای گردشگران فراهم می‌کند؛ بدون اینکه برای هر بخش از سفر به بودجه‌ای سنگین نیاز داشته باشند. اروپا در صدر فهرست مقاصد اقتصادی جهان اروپا در رتبه‌بندی جدید حضور پررنگی دارد و ۹ شهر از ۱۰ شهر برتر این فهرست در این قاره قرار گرفته‌اند. پس از پراگ، شهرهای آلیکانته و بیلبائو در اسپانیا رتبه‌های دوم و سوم را به دست آورده‌اند. رستوران‌های این دو شهر نیز به‌ترتیب میانگین امتیاز ۴٫۷ و ۴٫۶ را کسب کرده‌اند و جاذبه‌های گردشگری آن‌ها امتیاز بالایی دارند. پورتو در پرتغال و آتن در یونان نیز جایگاه‌های چهارم و پنجم را به خود اختصاص داده‌اند. حضور این شهرها نشان می‌دهد که برای سفر اقتصادی، تنها قیمت بلیط هواپیما یا اقامت اهمیت ندارد؛ هزینه غذا، دسترسی به دیدنی‌ها و کیفیت تجربه گردشگری نیز در انتخاب مقصد نقش دارند. پوکت در تایلند تنها مقصد خارج از اروپا در میان ۱۰ شهر برتر این رتبه‌بندی است. این جزیره به‌دلیل سواحل زیبا، زندگی شبانه و غذاهای خیابانی شناخته می‌شود. میانگین هزینه اقامت در هتل‌های سه‌ستاره پوکت کمی بیشتر از ۵۶ دلار در شب و میانگین هزینه غذا حدود ۴۷ دلار گزارش شده است. جایگاه شهرهای آمریکا در رتبه‌بندی در میان شهرهای ایالات متحده، سیاتل بالاترین جایگاه را در این فهرست به دست آورده و در رتبه سی‌ام قرار گرفته است. براساس داده‌های بررسی، میانگین قیمت بلیط رفت‌وبرگشت به این شهر حدود ۴۲۵ دلار بوده که بر امتیاز نهایی آن تأثیر گذاشته است. بااین‌حال، میانگین هزینه اقامت در هتل‌های سه‌ستاره سیاتل حدود ۱۳۳ دلار بوده است و از این نظر همچنان گزینه‌ای نسبتا مقرون‌به‌صرفه به شمار می‌رود. رتبه‌بندی بهترین مقاصد گردشگری اقتصادی چگونه تهیه شد؟ برای تهیه این فهرست، شرکت ایبیزا سامر ویلاز چند عامل را در مقصدهای گردشگری محبوب بررسی کرده است. میانگین قیمت بلیط رفت‌وبرگشت هواپیما، هزینه و امتیاز هتل‌های سه‌ستاره، قیمت غذا و نظر گردشگران درباره رستوران‌ها، هزینه و امتیاز جاذبه‌های گردشگری، بهای حمل‌ونقل عمومی و امتیاز کلی بازدیدکنندگان از جمله معیارهای این بررسی بوده‌اند. بنابراین، قرار گرفتن پراگ در رتبه نخست لزوما به این معنا نیست که این شهر در تمام بخش‌ها ارزان‌ترین مقصد جهان است؛ بلکه نشان می‌دهد مجموع هزینه‌ها در مقایسه با کیفیت امکانات و تجربه گردشگری، امتیاز بالایی برای آن ایجاد کرده است.

دیزنی نام نخستین کشتی کروز خود در ژاپن را اعلام کرد؛ آغاز سفرها از ۲۰۲۹

Saturday, 30 December 1899 10:17:58

دیزنی نام نخستین کشتی کروز خود را که از ژاپن حرکت می‌کند، اعلام کرد. دیزنی ایمجینیشن قرار است از بهار ۲۰۲۹ فعالیتش را آغاز کند. به نقل از Travel Pulse، شرکت دیزنی نام نخستین کشتی کروز خود را که قرار است از ژاپن فعالیت کند، اعلام کرد. این کشتی با نام «دیزنی ایمجینیشن» (Disney Imagination) شناخته می‌شود و طبق برنامه‌ریزی فعلی، از بهار ۲۰۲۹ سفرهای دریایی خود را از توکیو آغاز خواهد کرد. دیزنی ایمجینیشن بخشی از برنامه گسترش فعالیت‌های دیزنی در ژاپن به شمار می‌رود. این کشتی با تکیه بر شخصیت‌های شناخته‌شده، سرگرمی‌های اختصاصی و خدمات ویژه خانواده‌ها طراحی شده است تا تجربه‌ای متفاوت از سفرهای دریایی ارائه دهد. پری دریایی کوچولو روی بدنه کشتی جدید دیزنی در بخش پشتی کشتی دیزنی ایمجینیشن، آریل، شخصیت اصلی انیمیشن «پری دریایی کوچولو» از استودیوی انیمیشن والت دیزنی، قرار می‌گیرد. این طراحی از سنت دیزنی کروز لاین پیروی می‌کند که در آن یکی از شخصیت‌های دیزنی روی قسمت پشتی کشتی‌های ناوگان دیده می‌شود. آریل در کنار سباستین و دیگر شخصیت‌های این انیمیشن به تصویر کشیده می‌شود و با وسیله معروف خود، نام کشتی را شکل می‌دهد. دیزنی با این طراحی، هویت بصری کشتی جدید را به یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار انیمیشنی خود پیوند می‌زند. سرگرمی‌های اختصاصی و غذاخوری‌های موضوعی دیزنی ایمجینیشن در بخش‌های مختلف خود از داستان‌ها و شخصیت‌های دیزنی الهام می‌گیرد. برنامه‌های سرگرمی با حال‌وهوای نمایش‌های برادوی، اجراهای اختصاصی و فرصت تعامل با شخصیت‌های محبوب، بخشی از تجربه مسافران خواهند بود. رستوران‌های موضوعی و تجربه‌های متنوع غذا و نوشیدنی نیز در برنامه این کشتی قرار دارند. این امکانات در کنار سرگرمی‌ها طراحی شده‌اند تا مسافران در طول سفر، فعالیت‌های متنوعی برای انتخاب داشته باشند. امکانات کشتی برای کودکان و بزرگسالان فضاهای اختصاصی برای کودکان، نوجوانان کم‌سن‌تر و نوجوانان در نظر گرفته شده است تا هر گروه سنی بتواند از فعالیت‌های متناسب با خود استفاده کند. بزرگسالان نیز به بخش‌هایی برای استراحت و گذراندن اوقات فراغت دسترسی خواهند داشت. دیزنی همچنین قصد دارد خدمات و شیوه مهمان‌نوازی شناخته‌شده خود را به این کشتی بیاورد. همکاری دیزنی با اپراتور توکیو دیزنی ریزورت راه‌اندازی دیزنی ایمجینیشن با همکاری شرکت اورینتال لند (Oriental Land Co., Ltd.) انجام می‌شود؛ شرکتی که توکیو دیزنی ریزورت را با مجوز دیزنی مالکیت و اداره می‌کند. همکاری دو شرکت پیشینه‌ای طولانی دارد و فعالیت کشتی جدید، حضور دیزنی در ژاپن را فراتر از پارک‌های موضوعی گسترش می‌دهد. طبق اعلام دیزنی، دیزنی ایمجینیشن قرار است از بهار ۲۰۲۹ فعالیت خود را آغاز کند. این پروژه گام تازه‌ای در توسعه سفرهای دریایی با محوریت شخصیت‌ها و داستان‌های دیزنی در بازار ژاپن خواهد بود.

این ۱۰ مقصد در سال ۲۰۲۷ محبوب‌تر می‌شوند؛ رشد چشمگیر جست‌وجوی مسافران

Saturday, 30 December 1899 10:32:28

اکسپدیا با بررسی جست‌وجوهای مسافران، ۱۰ مقصد رو به رشد سال ۲۰۲۷ را معرفی کرده است؛ فهرستی متنوع از طبیعت کوهستانی تا شهرهای تاریخی. با نزدیک شدن به سال ۲۰۲۷، بسیاری از مسافران برنامه‌ریزی برای سفرهای تازه را آغاز کرده‌اند. هر سال بعضی مقصدها بیشتر از گذشته توجه گردشگران را جلب می‌کنند؛ گاهی به‌دلیل طبیعت چشمگیر، گاهی به‌خاطر جاذبه‌های تاریخی و فرهنگی و گاهی به‌دلیل تجربه‌های متفاوتی که برای بازدیدکنندگان فراهم می‌کنند. پلتفرم گردشگری اکسپدیا با بررسی داده‌های جست‌وجوی مسافران، فهرستی از ۱۰ مقصد را منتشر کرده است که علاقه به سفر به آن‌ها بیشترین رشد سالانه را داشته است. در صدر این فهرست، دریاچه تاهو در کالیفرنیا قرار دارد که جست‌وجوی پرواز و اقامت در آن بیش از ۱۹۵ درصد افزایش یافته است. در ادامه با ۱۰ مقصدی آشنا می‌شویم که طبق داده‌های اکسپدیا، در سال ۲۰۲۷ توجه بیشتری از مسافران جلب می‌کنند. ۱. دریاچه تاهو، کالیفرنیا؛ رشد ۱۹۵ درصدی دریاچه تاهو در مرز ایالت‌های کالیفرنیا و نوادا قرار دارد و به‌دلیل آب زلال، جنگل‌های اطراف و چشم‌انداز کوهستانی‌اش شناخته می‌شود. بخش جنوبی دریاچه، با نام ساوت لیک تاهو، یکی از پایگاه‌های اصلی گردشگری منطقه به شمار می‌رود. بازدیدکنندگان در فصل گرم سال می‌توانند از قایق‌سواری، شنا، پیاده‌روی و تماشای مناظر طبیعی لذت ببرند. در زمستان نیز کوهستان‌های اطراف به مقصدی برای ورزش‌های برفی تبدیل می‌شوند. ترکیب تفریحات چهارفصل و طبیعت کوهستانی، این منطقه را به انتخابی مناسب برای مسافرانی تبدیل می‌کند که به سفرهای فعال در فضای باز علاقه دارند. طبق داده‌های اکسپدیا، جست‌وجوی پرواز و اقامت در این مقصد نسبت به سال گذشته بیش از ۱۹۵ درصد افزایش یافته است؛ بیشترین رشد در میان ۱۰ مقصد معرفی‌شده. ۲. استان هیوگو، ژاپن؛ رشد ۹۵ درصدی استان هیوگو در غرب ژاپن قرار دارد و ترکیبی از شهرهای تاریخی، چشمه‌های آب گرم و چشم‌اندازهای ساحلی را در خود جای داده است. شهر هیمه‌جی و قلعه تاریخی آن از شناخته‌شده‌ترین جاذبه‌های منطقه هستند. گردشگران همچنین می‌توانند به شهرهای چشمه آب گرم مانند کیونوساکی بروند و با بخشی از سنت‌های حمام‌های عمومی ژاپن آشنا شوند. غذاهای دریایی و خوراک‌های محلی نیز از جذابیت‌های سفر به این استان هستند. هیوگو برای مسافرانی که می‌خواهند در یک سفر، معماری تاریخی، فرهنگ ژاپنی و طبیعت را تجربه کنند، گزینه‌ای متنوع به شمار می‌رود. جست‌وجوی سفر به این استان در داده‌های اکسپدیا ۹۵ درصد رشد سالانه داشته است. ۳. پونتا دل استه، اروگوئه؛ رشد ۶۵ درصدی پونتا دل استه، شهری ساحلی در جنوب شرقی اروگوئه، به سواحل شنی، اقامتگاه‌های تفریحی و فضای پرجنب‌وجوش خود شهرت دارد. این شهر در فصل گرم نیم‌کره جنوبی، به‌ویژه تابستان، گردشگران بسیاری را جذب می‌کند. ساحل‌ها، رستوران‌ها، کافه‌ها و چشم‌اندازهای اقیانوس اطلس بخش مهمی از تجربه سفر به این منطقه را تشکیل می‌دهند. مجسمه معروف «لا مانو» که انگشتان دستی را در حال بیرون آمدن از شن‌ها نشان می‌دهد، از نمادهای شناخته‌شده شهر است. پونتا دل استه در فهرست اکسپدیا رشد ۶۵ درصدی جست‌وجوهای سفر را ثبت کرده است و برای علاقه‌مندان به تعطیلات ساحلی و فضای تفریحی مقصدی قابل توجه محسوب می‌شود. ۴. سدونا، آریزونا؛ رشد ۵۵ درصدی سدونا در ایالت آریزونا به‌خاطر صخره‌های سرخ‌رنگ و چشم‌اندازهای بیابانی‌اش شناخته می‌شود. مسیرهای پیاده‌روی، جاده‌های دیدنی و فرصت عکاسی از طبیعت، این شهر را به مقصدی محبوب برای علاقه‌مندان به فضای باز تبدیل کرده‌اند. برخی بازدیدکنندگان نیز به مراکز مراقبه و تجربه‌های معنوی سدونا علاقه دارند؛ موضوعی که در کنار طبیعت منطقه، به هویت گردشگری آن شکل داده است. تغییر رنگ صخره‌ها در نور صبح و غروب، از جذابیت‌های این مقصد برای عکاسان و طبیعت‌گردان به شمار می‌رود. اکسپدیا از رشد ۵۵ درصدی جست‌وجوی سفر به سدونا خبر داده است. ۵. بوسان، کره جنوبی؛ رشد ۵۰ درصدی بوسان، دومین شهر بزرگ کره جنوبی، ترکیبی از ساحل، بازارهای محلی، محله‌های شهری و جاذبه‌های فرهنگی را در اختیار گردشگران قرار می‌دهد. ساحل هائه‌اونده از شناخته‌شده‌ترین نقاط شهر است و بازارهای غذاهای دریایی نیز فرصتی برای آشنایی با خوراک محلی فراهم می‌کنند. این شهر در کنار فضای ساحلی، حال‌وهوای یک مرکز شهری پرتحرک را دارد. بازدید از معابد، قدم زدن در محله‌های قدیمی و تماشای چشم‌انداز دریا از فعالیت‌هایی هستند که می‌توان در برنامه سفر به بوسان گنجاند. طبق فهرست اکسپدیا، جست‌وجوی سفر به این شهر ۵۰ درصد افزایش یافته است. ۶. هولباکس، مکزیک؛ رشد ۴۵ درصدی جزیره هولباکس در شبه‌جزیره یوکاتان مکزیک قرار دارد و به سواحل شنی، فضای آرام و آب‌های کم‌عمقش شهرت دارد. این مقصد در مقایسه با شهرهای ساحلی شلوغ‌تر، برای کسانی جذاب است که به دنبال تعطیلاتی آرام و فاصله گرفتن از هیاهوی شهری هستند. یکی از پدیده‌های طبیعی شناخته‌شده منطقه، زیست‌تابی آب در شرایط مناسب است؛ پدیده‌ای که در آن برخی موجودات میکروسکوپی هنگام تحریک، نور تولید می‌کنند. مشاهده این پدیده به شرایط محیطی و زمان سفر بستگی دارد و همیشه قابل تضمین نیست. هولباکس در داده‌های اکسپدیا رشد ۴۵ درصدی جست‌وجوی سفر را تجربه کرده است. ۷. پروجا، ایتالیا؛ رشد ۳۵ درصدی پروجا در منطقه اومبریا در مرکز ایتالیا قرار دارد و با خیابان‌های سنگ‌فرش‌شده، ساختمان‌های تاریخی و میراث هنری خود شناخته می‌شود. بافت قدیمی شهر، میدان‌ها و بناهای تاریخی، آن را به مقصدی مناسب برای علاقه‌مندان به تاریخ و معماری تبدیل کرده‌اند. فرهنگ غذایی نیز بخش مهمی از سفر به پروجاست. رستوران‌ها و فروشگاه‌های محلی فرصت آشنایی با خوراک‌های منطقه اومبریا را فراهم می‌کنند. موقعیت شهر در منطقه‌ای تپه‌ای نیز چشم‌اندازهایی زیبا از اطراف به وجود آورده است. جست‌وجوی سفر به پروجا در فهرست اکسپدیا ۳۵ درصد افزایش یافته است. ۸. منطقه توید، نیو ساوت ولز، استرالیا؛ رشد ۳۵ درصدی منطقه توید در شمال ایالت نیو ساوت ولز استرالیا، نزدیک مرز کوئینزلند قرار دارد. این منطقه از سواحل شنی، زمین‌های سرسبز و چشم‌اندازهای طبیعی متنوعی برخوردار است و برای کسانی که به ترکیب تعطیلات ساحلی و طبیعت‌گردی علاقه دارند، جذابیت دارد. گردشگران می‌توانند زمان خود را میان ساحل، روستاهای اطراف و مناطق طبیعی بگذرانند. فضای آرام‌تر این منطقه در مقایسه با برخی شهرهای بزرگ استرالیا، امکان تجربه تعطیلاتی دور از شلوغی را فراهم می‌کند. طبق داده‌های اکسپدیا، جست‌وجوی سفر به منطقه توید ۳۵ درصد رشد کرده است. ۹. نیاگارا-آن-د-لیک، کانادا؛ رشد ۳۵ درصدی نیاگارا-آن-د-لیک شهری در استان انتاریوی کاناداست که به خیابان‌های تاریخی، ساختمان‌های قدیمی و تاکستان‌های اطراف شهرت دارد. این شهر در نزدیکی منطقه آبشار نیاگارا قرار گرفته، اما فضای آن بیشتر حال‌وهوای یک شهر کوچک تاریخی را دارد. قدم زدن در مرکز شهر، بازدید از فروشگاه‌های محلی و گشت‌وگذار در مناطق تولید انگور از فعالیت‌های محبوب این مقصد هستند. فضای تاریخی و چشم‌اندازهای اطراف نیز آن را برای سفرهای آرام و کوتاه مناسب می‌کنند. جست‌وجوی سفر به نیاگارا-آن-د-لیک در فهرست اکسپدیا ۳۵ درصد افزایش یافته است. ۱۰. چیچستر، انگلستان؛ رشد ۳۰ درصدی چیچستر شهری تاریخی در ساسکس غربی انگلستان است که به کلیسای جامع، خیابان‌های قدیمی و فضای فرهنگی خود شناخته می‌شود. موقعیت آن در نزدیکی مناطق روستایی و ساحل نیز امکان ترکیب بازدیدهای تاریخی با گردش در طبیعت را فراهم می‌کند. مرکز شهر برای پیاده‌روی و تماشای معماری تاریخی مناسب است و علاقه‌مندان به هنر و فرهنگ می‌توانند از برنامه‌ها و فضاهای فرهنگی منطقه نیز استفاده کنند. نزدیکی به ساحل، این مقصد را برای مسافرانی که می‌خواهند در یک سفر تجربه‌های شهری و طبیعت‌گردی را کنار هم داشته باشند، جذاب می‌کند. چیچستر در داده‌های اکسپدیا رشد ۳۰ درصدی جست‌وجوی سفر را ثبت کرده است.

رونق گردشگری اروپا در سایه بحران‌های جهانی؛ رشد ۳٫۱ درصدی در راه است

Saturday, 30 December 1899 12:32:15

شورای جهانی سفر و گردشگری پیش‌بینی می‌کند صنعت گردشگری اروپا تا پایان ۲۰۲۶ رشد ۳٫۱ درصدی را تجربه کند؛ رقمی بالاتر از رشد اقتصاد قاره. به نقل از یورونیوز، صنعت سفر و گردشگری اروپا در سال ۲۰۲۶ رشد ۳٫۱ درصدی را تجربه کرده است؛ رقمی که از رشد پیش‌بینی‌شده اقتصاد قاره فراتر می‌رود. تازه‌ترین گزارش شورای جهانی سفر و گردشگری (WTTC) همچنین نشان می‌دهد که هزینه گردشگران بین‌المللی در اروپا افزایش می‌یابد؛ روندی که با وجود تنش‌های ژئوپلیتیکی و فشار ناشی از هزینه‌های زندگی ادامه خواهد داشت. بر اساس این پیش‌بینی، رشد گردشگری اروپا از میانگین جهانی نیز بیشتر خواهد بود. شورای جهانی سفر و گردشگری انتظار دارد صنعت گردشگری جهان در مجموع سال ۲۰۲۶ حدود ۲٫۵ درصد رشد کند؛ درحالی‌که این رقم برای اروپا به ۳٫۱ درصد می‌رسد. هزینه گردشگران خارجی در اروپا بیشتر می‌شود بخشی از رشد پیش‌بینی‌شده به افزایش هزینه‌کرد مسافران بین‌المللی مربوط می‌شود. طبق آمار منتشرشده، هزینه گردشگران خارجی در اروپا در سال ۲۰۲۶ حدود ۵٫۸ درصد افزایش خواهد یافت. هزینه سفرهای تفریحی نیز رشد ۳٫۱ درصدی را تجربه می‌کند و مخارج مربوط به سفرهای کاری با افزایش ۴٫۲ درصدی روبه‌رو خواهد شد. این ارقام نشان می‌دهند که انتظار می‌رود هم گردشگری تفریحی و هم سفرهای مرتبط با فعالیت‌های تجاری در رشد این صنعت نقش داشته باشند. این آمار در روز افتتاحیه بیست‌وششمین نشست جهانی شورای سفر و گردشگری در مالت منتشر شد. این رویداد که گاهی از آن با عنوان «داووس صنعت گردشگری» یاد می‌کنند، مدیران شرکت‌های بزرگ و مقام‌های دولتی را گرد هم می‌آورد. مدیران گردشگری خواستار حمایت دولت‌ها هستند گلوریا گوئه‌وارا، رئیس و مدیرعامل شورای جهانی سفر و گردشگری، معتقد است که صنعت گردشگری آمادگی سرمایه‌گذاری و نوآوری را دارد؛ اما دولت‌ها باید شرایط مناسبی برای رشد آن فراهم کنند. او بر تسهیل رفت‌وآمد مسافران، تقویت ارتباطات حمل‌ونقلی، آموزش و توسعه نیروی انسانی و حمایت از رشد پایدار تأکید کرده است. به گفته او، تصمیم‌هایی که امروز گرفته می‌شوند، مشخص می‌کنند اروپا تا چه اندازه می‌تواند از فرصت‌های پیش‌رو در صنعت گردشگری بهره ببرد. رشد گردشگری تنها به افزایش تعداد مسافران وابسته نیست. کیفیت زیرساخت‌ها، دسترسی آسان به مقصدها و توانایی مدیریت پیامدهای سفر نیز بر پایداری این رشد تأثیر می‌گذارند. آینده گردشگری؛ از رشد اقتصادی تا حفاظت از جوامع محلی نشست جهانی شورای سفر و گردشگری در مالت با عنوان «آینده را از نو تنظیم کنیم» برگزار می‌شود. برنامه‌های این نشست به موضوعاتی اختصاص دارند که صنعت سفر با آن‌ها روبه‌رو است؛ از چگونگی افزایش گردشگری بدون آسیب‌زدن به جوامع محلی گرفته تا پایداری، دسترس‌پذیری و توسعه زیرساخت‌ها. جاستین ترودو، نخست‌وزیر پیشین کانادا، آپوستولوس تزیتزیکوستاس، کمیسر اتحادیه اروپا در امور حمل‌ونقل پایدار و گردشگری، و نیک آدامز، نخستین فرستاده ویژه رئیس‌جمهوری آمریکا در امور گردشگری، از جمله سخنرانان این رویداد هستند. مانفردی لوفور، رئیس شورای جهانی سفر و گردشگری، نیز بر اهمیت همکاری میان رهبران صنعت و دولت‌ها تأکید کرده است. به گفته او، میزبانی مالت فرصتی برای تقویت مشارکت‌ها، پیشبرد ابتکارهای جدید و حمایت از سرمایه‌گذاری و رشد گردشگری در سطح جهان فراهم می‌کند. پیش‌بینی رشد گردشگری اروپا در سال ۲۰۲۶ تصویری امیدوارکننده از این صنعت ارائه می‌دهد؛ بااین‌حال، تحقق این چشم‌انداز به عواملی مانند شرایط اقتصادی، تحولات سیاسی، هزینه سفر و توانایی مقصدها در مدیریت گردشگران وابسته خواهد بود. همچنین، رشد پایدار زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که منافع اقتصادی گردشگری با کیفیت زندگی ساکنان و حفاظت از محیط‌زیست همراه شود.

در سال ۲۰۲۷ سفرها چه شکلی می‌شوند؟ ۷ ترند تازه گردشگری

Saturday, 30 December 1899 15:01:10

گزارش تازه اسکای‌اسکنر از ۷ روند سفر در سال ۲۰۲۷ می‌گوید گردشگران بیش از گذشته به تناسب اندام، تاریخ و تجربه‌های محلی توجه می‌کنند. به نقل از تراول پالس، سفر در سال ۲۰۲۷ ممکن است بیش از گذشته با عادت‌های روزمره، علایق شخصی و سبک زندگی گردشگران گره بخورد. بر اساس گزارش سالانه وب‌سایت اسکای‌اسکنر، برخی مسافران به‌دنبال حفظ برنامه ورزشی خود در تعطیلات هستند، گروهی سفر را با موسیقی و تاریخ پیوند می‌دهند و عده‌ای نیز ترجیح می‌دهند در مقصد از تلفن همراه و اینترنت فاصله بگیرند. این گزارش هفت روند را معرفی می‌کند که می‌توانند بر انتخاب مقصد و شیوه سفر در سال آینده اثر بگذارند. ۱. سفر برای ورزش و تناسب اندام برای بعضی از گردشگران، تعطیلات به‌معنای کنار گذاشتن برنامه ورزشی نیست. این گروه هنگام انتخاب محل اقامت به امکانات باشگاه، کلاس‌های ورزشی محلی و گزینه‌های غذایی سالم توجه می‌کنند. هتل‌هایی که سالن ورزشی مجهز و صبحانه‌های مغذی دارند، می‌توانند برای این مسافران جذاب‌تر باشند. بر اساس داده‌های اسکای‌اسکنر، ۶۶ درصد از آمریکایی‌ها می‌گویند احتمال بیشتری دارد هتلی را رزرو کنند که صبحانه‌هایی با گزینه‌های مغذی مانند تخم‌مرغ، اسموتی، جو دوسر آماده‌شده از شب قبل و پودینگ دانه چیا ارائه می‌دهد. این روند نشان می‌دهد که برای بخشی از گردشگران، امکانات مرتبط با سلامتی به یکی از معیارهای انتخاب اقامتگاه تبدیل شده است. ۲. سفر برای تجربه موسیقی در فضاهای کوچک تماشای کنسرت‌های بزرگ و حضور در ورزشگاه‌ها تنها راه ترکیب موسیقی و سفر نیست. در سال ۲۰۲۷، علاقه‌مندان موسیقی ممکن است بیشتر به‌دنبال اجراهای صمیمی‌تر در کافه‌های جاز زیرزمینی، انبارهای تغییرکاربری‌یافته و جشنواره‌های موسیقی در دل طبیعت باشند. طبق گزارش اسکای‌اسکنر، ۳۶ درصد از آمریکایی‌ها ژانر موسیقی را مهم‌ترین عامل در تجربه موسیقایی سفر می‌دانند. همچنین ۱۵ درصد گفته‌اند حاضرند برای تماشای هنرمندی سفر کنند که در شهر محل زندگی‌شان اجرا ندارد. در این نوع سفر، خود فضای اجرا و تجربه متفاوت حضور در یک رویداد محلی به‌اندازه مقصد اهمیت پیدا می‌کند. ۳. سفر برای خرید یادگاری‌های خاص گاهی خرید یک یادگاری خاص می‌تواند بخشی از برنامه سفر باشد. منظور این روند، لزوما خرید کالاهای گران‌قیمت یا سوغاتی‌های سنتی نیست؛ بعضی گردشگران به‌دنبال محصولات محلی فروشگاه‌های مواد غذایی، کالاهای اختصاصی هتل‌ها و اقلامی هستند که در هر مقصد به‌سادگی پیدا نمی‌شوند. یکی از نمونه‌های این گرایش، علاقه به کیف‌های پارچه‌ای فروشگاه زنجیره‌ای تریدر جو در آمریکا است. اسکای‌اسکنر گزارش می‌دهد که میزان محتوای مرتبط با این کیف‌ها در تیک‌تاک طی یک سال ۱۶۷ درصد افزایش یافته است. همچنین ۲۳ درصد از مسافران گفته‌اند به خرید لباس‌های راحتی یا کلاه با نشان هتل‌های لوکس افتخار می‌کنند. در این روند، ارزش یادگاری بیشتر به خاص‌بودن و ارتباط آن با یک تجربه سفر وابسته است تا قیمت آن. ۴. سفر در جست‌وجوی تاریخ و تمدن‌های باستانی علاقه به تاریخ می‌تواند انگیزه‌ای جدی برای انتخاب مقصد باشد. بازدید از محوطه‌های باستان‌شناسی، بناهای تاریخی و مسیرهایی که با شخصیت‌ها و رویدادهای گذشته ارتباط دارند، از جمله تجربه‌هایی است که اسکای‌اسکنر برای سال ۲۰۲۷ برجسته می‌کند. طبق داده‌های این وب‌سایت، بیش از نیمی از آمریکایی‌ها دست‌کم یک بار به‌دلیل یک رویداد تاریخی یا افسانه‌ای از تمدن‌های کلاسیک به مقصدی سفر کرده‌اند. همچنین بیش از یک‌سوم آن‌ها گفته‌اند فیلم «ادیسه» آن‌ها را به برنامه‌ریزی برای سفر ترغیب کرده است. بازدید از شهر باستانی پمپئی و کولوسئوم در ایتالیا، آشنایی با شخصیت‌هایی مانند اسکندر مقدونی و پیمودن مسیرهای تاریخی یونان، نمونه‌هایی از این نوع سفر به شمار می‌روند. ۵. سفرهای گروهی مشترک پیش از ازدواج جشن‌های پیش از ازدواج نیز در حال تغییرند. در الگوی تازه‌ای که اسکای‌اسکنر از آن نام می‌برد، زوج و دوستانشان به‌جای برگزاری دو جشن جداگانه، سفری مشترک ترتیب می‌دهند و روزهای پیش از ازدواج را در کنار هم می‌گذرانند. بر اساس این گزارش، ۵۰ درصد از مسافران چنین سفری را سرگرم‌کننده‌تر می‌دانند، ۴۵ درصد معتقدند هزینه کمتری دارد و ۴۰ درصد نیز راحتی بیشتر را دلیل ترجیح آن عنوان می‌کنند. فرانکفورت در آلمان و سائوپائولو در برزیل از مقصدهایی هستند که برای سفرهای گروهی مورد توجه قرار گرفته‌اند. ۶. انتخاب مقصد بر اساس قدرت خرید افزایش هزینه‌های سفر باعث شده است که نرخ تبدیل ارز نیز در انتخاب مقصد نقش پررنگ‌تری داشته باشد. برخی گردشگران به‌جای اصرار بر یک کشور مشخص، مقصدی را انتخاب می‌کنند که پولشان در آن ارزش بیشتری داشته باشد و بتوانند با بودجه یکسان، تجربه‌های بیشتری به دست بیاورند. اسکای‌اسکنر می‌گوید ۴۱ درصد از آمریکایی‌ها مقصد تعطیلات خود را به‌دلیل مناسب‌تر بودن نرخ تبدیل ارز تغییر داده‌اند. این موضوع در میان نسل زد و نسل هزاره پررنگ‌تر است؛ به‌ترتیب ۷۲ و ۵۴ درصد از افراد این دو گروه گفته‌اند برای بهره‌مندی از نرخ ارز بهتر، مقصد سفرشان را عوض کرده‌اند. ویتنام یکی از کشورهایی است که ممکن است از این روند سود ببرد. طبیعت چشمگیر، جاذبه‌های فرهنگی و هزینه‌های نسبتا مناسب برای گردشگران آمریکایی، این کشور را به گزینه‌ای جذاب تبدیل می‌کند. البته میزان مقرون‌به‌صرفه بودن سفر به بودجه، نرخ ارز و هزینه‌های مبدأ گردشگر نیز بستگی دارد. ۷. تعطیلات دور از اینترنت و تلفن همراه در دنیایی که بسیاری از فعالیت‌های روزانه به صفحه‌نمایش وابسته‌اند، برخی مسافران در تعطیلات به‌دنبال فاصله گرفتن از اینترنت و اعلان‌های تلفن همراه هستند. آن‌ها مقصدهایی خلوت‌تر و دور از هیاهوی دیجیتال را انتخاب می‌کنند تا زمان بیشتری را به طبیعت، استراحت و ارتباط با اطرافیان اختصاص دهند. طبق گزارش اسکای‌اسکنر، ۶۲ درصد از مسافران گفته‌اند هنگام کنار گذاشتن دستگاه‌های دیجیتال در سفر، ارتباط بیشتری با طبیعت احساس می‌کنند. همچنین ۵۷ درصد معتقدند دور شدن از تلفن همراه به آن‌ها کمک می‌کند ارتباط بهتری با خودشان برقرار کنند و ۵۸ درصد نیز از امکان ارتباط عمیق‌تر با نزدیکانشان گفته‌اند. اسکای‌اسکنر پیش‌بینی می‌کند مقاصدی مانند اوهرید در مقدونیه شمالی و سنت وینسنت و گرنادین‌ها برای این نوع سفر مورد توجه قرار بگیرند. در این الگو، هدف فقط دور شدن از اینترنت نیست؛ مسافران می‌خواهند با کاهش حواس‌پرتی‌های دیجیتال، تجربه‌ای آرام‌تر و متمرکزتر از تعطیلات داشته باشند. سفر در سال ۲۰۲۷؛ تجربه مهم‌تر از مقصد این هفت روند نشان می‌دهند که انتخاب مقصد به‌تنهایی تمام ماجرای سفر نیست. برای گروهی، امکان ادامه تمرین‌های ورزشی اهمیت دارد؛ برای گروهی دیگر، کشف تاریخ، حضور در یک اجرای موسیقی کوچک یا خرید یادگاری متفاوت جذاب‌تر است. در کنار این علایق، هزینه‌ها و تمایل به فاصله گرفتن از زندگی دیجیتال نیز می‌توانند در تصمیم‌گیری گردشگران نقش داشته باشند. البته این موارد پیش‌بینی‌های اسکای‌اسکنر بر پایه نظرسنجی مسافران هستند و لزوما به این معنا نیستند که همه گردشگران در سال آینده چنین انتخاب‌هایی خواهند داشت. بااین‌حال، این روندها تصویری از تنوع بیشتر انگیزه‌های سفر ارائه می‌کنند؛ جایی که تجربه شخصی و سبک زندگی می‌توانند به‌اندازه شهرت مقصد اهمیت داشته باشند.

عمارت ۱۲۰ ساله فرش کرمان به هتل سنتی تبدیل می‌شود

Saturday, 30 December 1899 11:49:24

عمارت تاریخی نخستین مدیر شرکت فرش کرمان با قدمت ۱۲۰ سال برای تغییر کاربری به مینی‌هتل سنتی مرمت می‌شود. عمارت تاریخی نخستین مدیر شرکت فرش کرمان با قدمتی نزدیک به ۱۲۰ سال، با هدف احیا و تغییر کاربری به مینی‌هتل سنتی و رستوران وارد مرحله مرمت و بازسازی شد. فرایند بازسازی با تمرکز بر حفظ هویت، ساختار و ویژگی‌های معماری بنا و همزمان ایجاد زیرساخت‌های گردشگری به پیش می‌رود. در جریان عملیات بازسازی، تلفیق مصالح قدیمی و جدید بر اساس اصول فنی صورت می‌گیرد تا ضمن رفع آسیب‌ها و استحکام‌بخشی سازه، اصالت تاریخی مجموعه حفظ شود. تعمیر و بهسازی اساسی دیوارهای حصار پیرامونی باغ و کارگاه‌های مجموعه همزمان با عمارت اصلی در دست اجرا قرار دارد. ساماندهی هم‌زمان بخش‌های مختلف، روند احیای این اثر تاریخی را سرعت بخشیده است. تغییر کاربری بنا به واحد اقامتی و پذیرایی، علاوه بر بهره‌برداری بهینه از ظرفیت‌های معماری، بخشی از پیشینه مرتبط با صنعت فرش کرمان را حفظ می‌کند و ظرفیت‌های پذیرایی از گردشگران را گسترش می‌دهد.

راز تنبک قاجاری در تالارهای موزه متروپولیتن نیویورک

Saturday, 30 December 1899 10:36:55

روایتی از سفر تنبک خاتم‌کاری‌شده‌ی دوره‌ی قاجار از کارگاه‌های شیراز تا تالارهای دائمی موزه‌ی متروپولیتن نیویورک. به نقل از ایسنا؛ قدم زدن در تالارهای بزرگ موزه‌های جهان گاهی مسافر را به روبه‌رو شدن با تکه‌ای از هویت زادگاهش در فرسنگ‌ها دورتر می‌کشاند. در میان انبوه سازهای تاریخی سراسر گیتی، شیئی ظریف نگاه هر بیننده‌ای را می‌رباید؛ سازی کوبه‌ای که هندسه‌ی بی‌نقص ایرانی را بر تن دارد و نشان می‌دهد چگونه یک دست‌سازه‌ی به ظاهر کاربردی می‌تواند جایگاهی هم‌تراز با باشکوه‌ترین شاهکارهای معماری بیابد. موزه‌ متروپولیتن نیویورک میزبان یک تنبک نفیس ایرانی متعلق به اواخر قرن نوزدهم میلادی است؛ اثری منسوب به هنرمندان شیراز که تمام سطح آن با هنر چشم‌نواز خاتم‌کاری آراسته شده است. ترکیب دقیق چوب‌های گوناگون، استخوان، فلز برنج و پوست، سازه‌ای را پدید آورده که فراتر از ابزاری برای نواختن، بیانیه‌ای درخشان از اوج ظرافت صنایع دستی ایران به شمار می‌رود. تلاقی شعر و موسیقی در تالارهای نیویورک ساز شاخص ایرانی در سال ۱۸۸۹ میلادی همراه با مجموعه‌ی اهدایی کرازبی براون به تالارهای موزه‌ی متروپولیتن راه یافت. کارشناسان موزه در توصیف ساختار اثر، سطح آن را پوشیده از هزاران قطعه‌ی مینیاتوری استخوان، چوب و برنج معرفی می‌کنند که در قالب نقش‌های ستاره و لوزی چیدمان شده‌اند. در بخش بالایی دهانه‌ی ساز کتیبه‌ای شاعرانه جا خوش کرده که پیوند میان فرم و معنا را آشکار می‌سازد: «هنگامی که به صدا درمی‌آید، همه جهان را شاد می‌کند.» مهندسی چوب در سنت خاتم‌کاری هنرمند در روش ساخت خاتم بر خلاف شیوه‌های متداول منبت یا قلم‌زنی، هرگز طرح را به شکل مستقیم روی چوب نقاشی یا حکاکی نمی‌کند. دانشنامه‌ی ایرانیکا خاتم‌کاری را یکی از شاخص‌ترین شیوه‌های تزئینات درون‌نشان معرفی می‌کند که روندی کاملا دقیق و مهندسی‌شده دارد. در فرایند ساخت چنین آثاری مراحل مشخصی طی می‌شود: برش ظریف نوارهای مثلثی یا چندضلعی از چوب‌های رنگی، استخوان شتر یا اسب و مفتول‌های برنجی چسباندن نوارها در کنار یکدیگر و ساخت دسته‌های طولی با مقطع هندسی منظم برش عرضی دسته‌ها در ضخامت‌های میلی‌متری برای دستیابی به لایه‌هایی با نقوش ستاره‌ای نشاندن این لایه‌های موزاییکی روی بستر چوبی ساز یا جعبه و در نهایت پرداخت و جلادهی نهایی قرارگیری کوچک‌ترین قطعه با زاویه‌ای اشتباه تمام الگوی بصری را به هم می‌ریزد. حضور چنین اثری در قلب یکی از بزرگ‌ترین مراکز هنری جهان، گواهی بر مهارت استادکارانی است که با حوصله‌ای بی‌پایان، ریاضیات، نجاری و زیبایی‌شناسی را به خدمت روح موسیقی درآوردند.

دره خرم‌‌آباد ثبت جهانی شد

Saturday, 30 December 1899 12:28:29

پرونده «محوطه‌های پیش از تاریخ دره خرم‌آباد» در چهل‌وهفتمین اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو در پاریس ثبت جهانی شد. روز جمعه ۲۰ تیرماه ۱۴۰۴، در جریان اجلاس رسمی یونسکو در پاریس، پرونده «محوطه‌های پیش از تاریخ دره خرم‌آباد» که روایت‌گر یکی از کهن‌ترین اشکال زیست بشر در زاگرس مرکزی است، با اجماع اعضای کمیته به ثبت جهانی رسید. این اثر، مجموعه‌ای از محوطه‌های شاخص پارینه‌سنگی را شامل می‌شود که اعم از غارهای یافته، کلدر، قمری، کونجی، گیلوران، پناهگاه سنگی گرارجنه و تپه فلک‌الافلاک است؛ آثاری که با شواهد روشن از زندگی انسان در ۶۳,۰۰۰ سال پیش از میلاد، به‌عنوان گنجینه‌ای بی‌بدیل از دوران پیشاتاریخ در مقیاس جهانی شناخته می‌شوند. «محوطه‌های پیش از تاریخ دره خرم‌آباد»، با موقعیتی ممتاز در زاگرس مرکزی، یکی از مسیرهای راهبردی مهاجرت انسان از آفریقا به آسیا و اروپا محسوب می‌شود؛ منطقه‌ای که تنوع طبیعی، منابع آبی پایدار، سنگ‌های مناسب برای ابزارسازی، اقلیم معتدل و سرپناه‌های سنگی طبیعی، آن را به یکی از نخستین سکونت‌گاه‌های بشر در دوران پارینه‌سنگی میانی تبدیل کرده است. با این ثبت جهانی، تعداد آثار فرهنگی و طبیعی ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو به ۲۹ عنوان رسید. گفتنی است که قلعه تاریخی فلک الافلاک و پل شکسته خرم‌آباد از این پرونده حذف شدند و از ثبت جهانی بازماندند.

فراتر از شکوه شوالیه‌ها و نبردهایشان؛ قلعه‌های قرون‌وسطایی اروپا در خدمت گردشگری پایدار

Saturday, 30 December 1899 15:39:36

دو قلعه‌ی باستانی در منطقه‌ی ایستریای کرواسی بازسازی و مرمت شده‌اند تا جانی دوباره بگیرند. این‌چنین است که سنگ‌های کهن، گذشته را پیش چشم ما زنده می‌کنند و در عین حال، با ایجاد شغل رونق اقتصادی برای مردم محلی به ارمغان می‌آورند. قلعه‌ی موروسینی–گریمانی در قلب روستای کوچک سْوِتوینچِنات قرار دارد. این قلعه از مهم‌ترین و بهترین نمونه‌های حفظ‌‌شده از قلعه‌های رنسانسی در منطقه‌ی ایستریای کرواسی است. این قلعه که مدتی طولانی متروک مانده بود، اکنون سالانه حدود ۴۵هزار بازدیدکننده دارد و در فصل پرگردشگر ۱۲ نفر در آن مشغول به کارند. ساختار معماری بازسازی‌شده‌ی قلعه، فضایی چندمنظوره فراهم کرده که میزبان فعالیت‌های گوناگون برای کودکان و بزرگ‌سالان است؛ از بازی‌های اتاق فرار و مراسم عروسی گرفته تا جشنواره‌های خوراک، برنامه‌های گروهی، کنسرت‌ها و شب‌های قرون‌وسطایی. در فضای پیرامون قلعه نیز بازارهای مواد غذایی محلی برگزار می‌شود و بازی‌های سنتی اجرا می‌گردد. به‌گفته‌ی مدیران، انتخاب این فعالیت‌ها همواره با دقت و با توجه به اصول پایداری انجام می‌شود. ماتیا لیوبا، مدیر توسعه‌ی خلاقانه‌ی قلعه، توضیح می‌دهد: «قلعه پیش از ما اینجا بوده است و باید مطمئن شویم پس از ما هم پابرجا باقی خواهد ماند. این نکته‌ای است که همواره به همه‌ی بازدیدکنندگان یادآوری می‌کنیم: هم لذت ببرند و خوش بگذرانند و هم به تک‌تک سنگ‌های این قلعه احترام بگذارند.» «در طراحی رویدادها و برنامه‌های گروهی، همواره دقت داریم که همه‌چیز بر پایه‌ی اصول پایداری انجام شود.» ماتیا لیوبا مدیر توسعه‌ی خلاقانه، قلعه‌ی موروسینی–گریمانی قلعه‌ی موروسینی–گریمانی یکی از دو قلعه‌ای است که در چارچوب پروژه‌ای اروپایی برای احیای قلعه‌های باستانی منطقه انتخاب شده‌اند، ابتکاری که می‌کوشد تصویری از گذشته ارائه دهد و زمینه‌ساز اشتغال و رونق اقتصادی در جوامع محلی شود. بودجه‌ی کل پروژه‌ی کولترا حدود ۳میلیون یورو بود. ۸۵درصد از این مبلغ را طرح سیاست انسجام اتحادیه‌ی اروپا تأمین کرده است. قلعه‌ی دوم که در این پروژه شرکت دارد، در مکانی دورافتاده‌تر است. قلعه‌ی پترپیلوسا، یادگار قرن دهم میلادی، در نزدیکی روستای کوچک بوزت واقع شده است. قلعه با دیوارهای فرسوده‌اش اکنون میزبان بازی‌های گنج‌یابی برای کودکان، جشنواره‌های شعر، کارگاه‌های مدیتیشن و کنسرت‌های جاز و پاپ/راک است. ماتیا نژیچ، هماهنگ‌کنندهٔ فرهنگی و هنری قلعهٔ پتراپیلوسا، می‌گوید که دورافتادگی قلعه باعث شده تا طراحی و اجرای این فعالیت‌ها با چالش‌هایی روبه‌رو شود. نژیچ توضیح می‌دهد:«شاید در گذشته این دورافتاده‌بودن نوعی مزیت دفاعی استراتژیک محسوب می‌شد. با این حال، امروزه این ناحیه از نظر جغرافیایی منطقه‌ای بسیار دشوار و دور از دسترس به‌شمار می‌رود. زیرساخت‌های جاده‌ای این منطقه کافی نیست و ورود گروه‌های بزرگ گردشگری با اتوبوس عملاً مشکل‌ساز می‌شود. ما در تلاشیم این وضعیت را بهبود دهیم.» به‌گفته‌ی یکی از باستان‌شناسانِ درگیر در پژوهش و مرمت این بناها، صرف‌نظر از چالش‌هایی که در مسیر قرار دارد و راه‌حل‌هایی که برایشان یافته می‌شود، آینده‌ی این قلعه‌ها در نهایت به توانایی آن‌ها در بازآفرینی مداوم خود وابسته است؛ دژهایی که اگر بخواهند زنده بمانند، باید همواره معنا و نقشی تازه در قالب گردشگری فرهنگیِ پایدار پیدا کنند. یوسیپ ویشنیچ، باستان‌شناسی که تاریخ قلعه‌ی پتراپیلوسا را مطالعه کرده و در بازسازی آن مشارکت داشته، می‌گوید: «اگر از سازه‌هایی که هنوز سالم مانده و بازسازی شده‌اند استفاده نشود، به‌زودی با مشکل مواجه خواهیم شد، چراکه سازه‌ها فرو می‌ریزند یا تخریب می‌شوند و در آن صورت تأمین بودجه برای بازسازی‌شان دشوار می‌شود.» به گفته‌ی ویشنیچ، استادیار باستان‌شناسی در دانشگاه یورای دوبریلا در پولا: «وقتی مکانی مانند پترپیلوسا بازسازی می‌شود و دوباره جان می‌گیرد، واقعاً توجه مردم را به سوی خود جلب می‌کند.» «بسیار مهم است که بازدیدکنندگان قدر داشته‌هایشان را بیشتر بدانند و به این فکر کنند که چگونه این میراث را حفظ کنند.» یوسیپ ویشنیچ استادیار باستان‌شناسی، دانشگاه یورای دوبریلا، پولا شریک اصلی پروژه‌ی «کولتِرا» شهرداری سوتوینچنات بود، و این طرح با همکاری نزدیک ۱۱ نهاد دیگر از بخش‌های دولتی، خصوصی و مدنی اجرا شد.